Warto nadmienić, że Stanisław Lem z chirurgiczną precyzją pokazuje mechanizm ulegania iluzji, jako formy znieczulenia w odbiorze rzeczywistości. Groteska, jaką autor zastosował jest znakiem rozpoznawczym dzieła, o którym traktuję w tej recenzji.
Czytaj wpis →
...Artyści, pisarze, poeci, twórcy mają wrażliwe dusze i to one są z reguły ofiarami rozczarowań i rozpaczy w zderzeniu z cynicznym, wyrachowanym światem, w którym rządzi kult chama, takiego Edka ze sztuki „Tango” Mrożka. Wrażliwą duszę można zranić ukłuciem szpilki...
Czytaj wpis →
Katarzyna Wolwowicz doskonale buduje i dawkuje napięcie. „Gen zła” to bez wątpienia jedna z najmocniejszych i najbardziej dojrzałych części serii z Olgą Balicką. To kryminał, który nie tylko trzyma w napięciu, ale również porusza trudne tematy traumy, odpowiedzialności i dziedziczenia zła.
Czytaj wpis →
Thomas Arnold książką „Działanie niepożądane” udowadnia, że thriller medyczny nie musi rozgrywać się w amerykańskich klinikach, by być wiarygodny i fascynujący. Wręcz przeciwnie – lokalność sprawia, że historia staje się bliższa, a przez to bardziej niepokojąca.
Czytaj wpis →
Jennifer Croft poprzez „Wymieranie Ireny Rey podkreśla istotę tłumaczenia literackich dzieł jako twórczy akt. Na każdej stronie tej książki odczuwalny jest hołd autorki złożony pracy tłumaczy.
Czytaj wpis →
„Zombie” to kryminał, który wciąga już na zawsze, pozostaje w czytelniczej psychice. Bez wątpienia to opowieść o tym, że przeszłość nigdy nie znika naprawdę, a zło nie umiera, tylko zmienia formę.
Czytaj wpis →
„Tangram nazistów” to zdecydowanie książka, która pozwoli Wam sprawdzić swe agenturalne umiejętności. Podczas lektury będziecie mieli okazję przekonać się, czy możecie aplikować do polskiego wywiadu.
Czytaj wpis →
Warto podkreślić, że styl Joanny Gracjasz jest oszczędny, precyzyjny, momentami niemal reporterski. Nie ma tu patosu, ale jest emocjonalna prawda. Dialogi brzmią autentycznie, a sytuacje – aż nazbyt znajomo.
Czytaj wpis →
Przyznam szczerze, że Anna Stuart zaimponowała mi stylem, w jakim poprowadziła tę historię, trudną, bolesną, lecz potrzebną, ważną i wartą poznania. Choć historia ta jest wymysłem autorki, to należy docenić dbałość o przelanie realnego obrazu najczarniejszych kart naszej historii.
Czytaj wpis →
Styl Aleksandry Kowal-Brzozy jest przystępny, dynamiczny, momentami surowy, co dobrze współgra z tematyką walki, strachu i niepewności jutra. „Czarny mrok. Grota” to książka, która przede wszystkim obiecuje – i robi to uczciwie.
Czytaj wpis →