Autorka świetnie operuje językiem. Pisze lekko, obrazowo i niezwykle sugestywnie. Opisy nie spowalniają akcji, lecz budują klimat i pozwalają jeszcze mocniej zanurzyć się w opowieści. Dialogi brzmią naturalnie, a narracja sprawia, że strony znikają w błyskawicznym tempie. To jedna z tych książek, które planuje się czytać przez kilka dni, a kończy zdecydowanie szybciej, bo zwyczajnie nie da się jej odłożyć.
Czytaj wpis →
Jolanta Sztejka udowadnia również, że kobiecość ma wiele twarzy. W jej poezji jest czułość, ale jest też gniew. Jest kruchość, lecz obok niej stoi siła. Są łzy, ale pojawia się również odwaga. Dzięki temu powstaje niezwykle prawdziwy obraz człowieka, który nie jest ani idealny, ani niezniszczalny. Jest po prostu autentyczny.
Czytaj wpis →
...Historia narodziła się kilka lat temu, ale przez trzy lata zastanawiałam się, czy zacząć pisać. Wszystkie tomy najpierw tworzę ręcznie, a dopiero później przenoszę je na komputer. Mam również niewielki zeszyt, w którym zapisuję bohaterów, miejsca i najważniejsze informacje o świecie Aimeiz...
Czytaj wpis →
...Bardzo często myślimy o przemocy jako o krzyku czy uderzeniu. Tymczasem są słowa, które zostają z człowiekiem na całe życie. Są spojrzenia, milczenie, zawiedzione westchnienia, ciągłe poprawianie dziecka, odbieranie mu prawa do własnych emocji. To wszystko sprawia, że zaczyna wierzyć, iż miłość trzeba sobie wypracować...
Czytaj wpis →
Na uznanie zasługuje również język. Mimo że teksty powstały w XIX wieku, czyta się je z dużą przyjemnością. Oczywiście czuć ich klasyczny charakter, ale nie jest to lektura ciężka czy nużąca. Wręcz przeciwnie – każde opowiadanie ma własny rytm i własny styl. Poe znakomicie operuje słowem, budując obrazy, które zostają w głowie na długo. To literatura wymagająca od czytelnika skupienia, ale odwdzięczająca się wyjątkowymi emocjami.
Czytaj wpis →
...Wczułem się w rolę każdego bohatera mojej powieści. Włącznie z przyrodą. Gdy poczułem strach, który mnie zmroził wtedy wplotłem go do tekstu...
Czytaj wpis →
...Szukałam dla Zofii miejsca, które wyrwie ją z dotychczasowej matni, zmusi do zatrzymania się i uleczy jej przebodźcowane, zranione zmysły. Sardynia jest jedną ze światowych „niebieskich stref”, gdzie ludzie żyją najdłużej i najszczęśliwiej – i to nie przypadek. Tamtejsza kultura opiera się na prostocie, celebrowaniu codzienności i głębokich więziach społecznych. Ta wyspa nie tylko gości moją bohaterkę, ale aktywnie zmusza ją do zrzucenia starej skóry i ...
Czytaj wpis →
Jeśli szukacie kryminału, który nie obraża inteligencji czytelnika, pozwala samodzielnie analizować tropy i jednocześnie zapewnia mnóstwo emocji, zdecydowanie warto sięgnąć po najnowszą powieść Tomasza Biedrzyckiego. To książka, która pokazuje, że najlepsze historie rodzą się tam, gdzie tajemnice splatają się z ludzkimi emocjami, a prawda okazuje się znacznie bardziej skomplikowana, niż mogło się wydawać na początku. Ja już wiem jedno – po drugim spotkaniu z twórczością Tomasza Biedrzyckiego z przyjemnością będę czekał na kolejne.
Czytaj wpis →
Joanna Jax po raz kolejny udowadnia, że mistrzowsko operuje emocjami. Nie manipuluje czytelnikiem, lecz prowadzi go przez historię w taki sposób, że sam zaczyna czuć ciężar wyborów, strat i nadziei. Każda scena jest przemyślana, każde zdanie niesie znaczenie, a jednocześnie całość pozostaje niezwykle płynna i wciągająca. To literatura, która nie potrzebuje fajerwerków – jej siła tkwi w autentyczności.
Czytaj wpis →
Styl pisania Małgorzaty Podstawnej również zasługuje na pochwałę. Narracja jest płynna, naturalna i bardzo dobrze wyważona. Nie ma tu zbędnych opisów ani sztucznego przeciągania wydarzeń. Każdy rozdział wnosi coś nowego, a tempo opowieści sprawia, że książkę czyta się niezwykle komfortowo. Autorka doskonale wie, kiedy przyspieszyć akcję, a kiedy pozwolić czytelnikowi na chwilę oddechu przed kolejnymi emocjonalnymi wydarzeniami. To właśnie styl, narracja oraz sposób budowania historii zasługują na szczególne uznanie. Widać literacką świadomość i umiejętność prowadzenia czytelnika dokładnie tam, gdzie chce tego autorka. Nie ma tu miejsca na przypadkowość.
Czytaj wpis →